حجتالاسلام و المسلمین اسماعیل تقیپور، از اساتید مدرسه علمیه حضرت ابوالحسن (ع) آمل، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به تبعات و پیامدهای فراگیری گناه در جامعه، اظهار داشت: سکوت در برابر منکر و ظلم، میتواند منجر به زوال نعمتها و نزول بلاهای سخت برای یک امت شود.
مفهوم گناه جمعی و خطر سکوت
کارشناس دینی با اشاره به اینکه گناه تنها محدود به خطاهای فردی نیست، اظهار داشت: گاهی یک ملت یا جمعیتی مؤثر از آن، سالهای متمادی در برابر منکر و ظلم سکوت میکنند و هیچ عکسالعملی نشان نمیدهند.
وی ابراز داشت: این سکوت، خود نوعی «گناه جمعی» است که طبق قاعده «إِنَّ اللَّهَ لایُغَیِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتّی یُغَیِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِم»، عامل اصلی زایل شدن نعمتهای بزرگ و سلطه بلاهای سخت بر سر جوامع گناهکار است.
درسهایی از تاریخ؛ بهای سکوت و مشارکت
استاد مدارس علمیه شهرستان آمل با اشاره به اتفاقات و رویدادهای تاریخی درباره «گناه جمعی»، یادآور شد: مجتهد بزرگی چون شیخ فضلالله نوری (ره) که خود، از بنیانگذاران مشروطیت بود، به دلیل عدم همراهی با جریان غربگرای انگلیسی، به ناحق ضد مشروطه قلمداد گردید و به دار آویخته شد؛ در حالی که مردم آن زمان، تنها نظاره گر بودند و به این ترتیب، گناهی ملّی را مرتکب شدند و مجبور شدند تا مکافات آن را هم تحمل کنند. با این وجود، هنوز هم هستند کسانی که همان تهمت ناروا را به آن عالم فرزانه، منسوب می کنند.
وی در بیان نمونه ای دیگر از گناه ملی، انتقال سلطنت از احمدشاه به رضا خان را که در مجلس مؤسسان تصویب شد، نمونهای از گناه عمومی دانست که پیامدهای آن، تا ده ها سالها بعد متوجه جامعه شد.
عذاب عمومی؛ نتیجه ترک امر به معروف
استاد مدرسه علمیه ابوالحسن (ع) با استناد به آیه ۲۵ سوره انفال «وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْکُمْ خَاصَّةً»، تصریح کرد: عذاب از فساد، نزاع و ترک امر به معروف، تنها گریبانگیر ستمکاران نمیشود، بلکه وقتی نازل گردد، همه را فرا میگیرد. با توجه به اینکه برخی حرکتها و سکوتها جنبه عمومی دارد، مجازات آن نیز عامّ خواهد بود، حتی اگر همه افراد جامعه در آن مشارکت مستقیم نداشته باشند.
نظر شما